இடையில் சுவாசிக்க சில கவிதைகள்

நேசிக்க நேசிக்க
நெகிழ்ந்து போகும் சொந்தம்
நீர்த்துப் போகும் உள்ளம்

யோசிக்க யோசிக்க‌
மெல்லத் திறக்கும் வழிகள்
மெய் சுமக்கும் பழிகள்

யாசிக்க யாசிக்க‌
வீங்கிப் போகும் வரவு
வீழ்ந்து போகும் உறவு

வாசிக்க வாசிக்க‌
வளம‌டையும் அறிவு
வலுவிழக்கும் கண்கள்

சுவாசிக்க சுவாசிக்க‌
சுத்தமாகும் உடம்பு
பித்தமாகும் சூழல்

எப்பூடி ..... :)


'நேசிக்க நேசிக்க வலுவடையும் உறவு வலுவிழக்கும் உள்ளம்'
என்று 2007ல் ஒரு குழுமத்தில் நான் எழுதிய டிவிட் இன்று
கவிதையாக நீட்சி பெற்றது - அப்பவே Twitt ருக்கேனாக்கும் :‍)

சலிப்பு

கழிவறைக்குள் செல்லும் வரை
கவலையில்லை - அதென்னவோ
சென்றவுடன் கால் சட்டை
கழற்றக் கூட அவகாசமில்லை.

கைகளில் மிளகாய்த் தூள்
கழுவுவதற்குக் கொஞ்ச தூரம்
செல்லணும் - அதென்னவோ
கண் நமைச்சல் வந்து சேருது

கை எட்டும் தூரத்தில் இல்லை
முதுகின் நடுப்பகுதி -
அதென்னவோ அங்குதான்
அரிப்பாய் அரிக்கிறது

கால் கடுக்க நின்று கடுப்பாகி
அடுத்த வரிசைக்குச் சென்றால்
அதென்னவோ அப்போது பார்த்து நாம்
முன் நின்ற கியூ வேகமாக் முன்னேறுது

அவசரமாய் போன் செய்ய
அடுத்தடுத்து எங்கேஜ் டோன்
அதென்னவோ ஆத்திரத்தில்
டயல் செய்த ராங் நம்பர் மட்டும்
அடிச்ச வுடனேயே கெடச்சுடுது